Kantoor Kampioenen

Jelle RinzemaHartmansblogs0 Comments

Over de schrijver
Debbie Dekkers

Debbie Dekkers

Twitter

Mijn vader is coach van een voetbalteam. “Zijn” C1 bestaat uit 14 meisjes die vorig jaar voor het eerst begonnen zijn met voetballen. Waar ze vorig jaar – naar de woorden van mijn vader – nog met dubbele cijfers verloren, zijn ze dit seizoen kampioen geworden.

Een bijzondere prestatie. Niet alleen voor het team zelf, maar ook voor mijn vader. Volgens de clubdirecteur was het te danken aan mijn vaders lange carrière in het amateurvoetbal, zijn technische kennis en voetbalverstand. Volgens de C1 lag het aan de gezelligheid en zijn strenge woorden als het team weer eens met elkaar aan kletsen was tijdens de training. Volgens mijn vader was de sleutel tot succes zijn geduld, dat hij heeft leren hebben tijdens het opvoeden van zijn dochters.

Toen ik mijn vader opbelde om hem te feliciteren met zijn overwinning, vroeg ik hem naar zijn geheim. Tussen de technische voetbalverwijzingen en trotse worden door, viel me iets bijzonders op aan zijn verklaring. Hij vertelde me dat hij zijn meisjes aanspreekt op hun verantwoordelijkheid. Iets wat ik als zijn dochter herkende uit mijn eigen opvoeding, maar ook uit de organisatie waarvoor ik werk.

Ik werk voor de gemeente Hollands Kroon, die op dit moment in transitie is naar een zelfsturende organisatie. In het kort betekent dit: de verantwoordelijkheid laag in de organisatie (dus bij de medewerkers zelf), geen hiërarchie en dus ook geen manager of coach. Deze ontwikkelingen in de Kop van Noord-Holland zorgen op feesten en partijen nog wel eens voor leuke gesprekken. Over wie er in onze organisatie medewerkers aanspreekt op hun functioneren, wie budgetten verdeelt en wie zorgt voor werkinstructies. Bijzonder omdat, als je het vertaalt naar je eigen privésituatie er niemand in zijn huishouden verantwoording aflegt over de uitgaven bij de supermarkt en de kwaliteit van de gelapte ramen. We maken zelf de keuze over het opvoeden van onze kinderen en we we kunnen allemaal de verantwoordelijkheid voor een hypotheek dragen.

Volgens mij zou het ook zo moeten zijn in een organisatie. Als een team niet goed speelt, is dat dan de verantwoordelijkheid van de coach of van de teamspelers dat ze degraderen – of erger nog zich niet kwalificeren voor het EK? In de sport zijn we gewend de trainer aan te spreken wanneer een team verliest. Maar wellicht zou de coach zijn verantwoordelijkheid moeten overdragen naar zijn spelers. Als mijn tijd bij Hollands Kroon heeft me één ding heeft geleerd, is het dat die medewerkers die ruimte en verantwoordelijkheid krijgen, deze ook nemen. Dit is in mijn geval, de kwaliteit van mijn werk ten goede gekomen. Laten we vooral een voorbeeld nemen aan de leiderschapsstijl van mijn vader. Misschien worden we dan, het als zijn C1 ook kampioen.

Damesvoetbalteam 2

Reageer op dit artikel