Zondagmiddagarmpje

Jelle RinzemaHartmansblogs0 Comments

Over de schrijver
Riëtte Sluiter-Engelen

Riëtte Sluiter-Engelen

Het ‘zondagmiddagarmpje’, of wel subluxatio capitelli radii. Een aandoening die voorkomt bij kinderen onder de 4 jaar, voor het eerst beschreven in 1671 door de arts Fournier en later opgenomen in het ‘Kleine Kwalenboek’. Dit ellenboogtrauma kreeg deze bijnaam omdat het trauma vaak ontstond bij kinderen die door hun ouders tegen wil en dank naar de kerk werden ‘gesleept’ op zondagmiddag.

Ik kan mij zo voorstellen dat menig ambtenaar, tegenwoordig bijna 24/7 beschikbaar en van alle markten thuis, in spreekwoordelijke zin ook wel eens aan een zondagmiddagarmpje leidt. Tegenwoordig nemen we deel aan rondetafels, overlegtafels, lunchoverleggen, vergaderingen, bestuurstafels, routeeroverleggen, werkoverleggen, bijeenkomsten, brainstorms, virtuele vergaderingen, afstemmingsoverleggen, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Overleggen waarin vaak meerdere partijen betrokken zijn met elke hun eigen belang, visie, meerwaarde, historie en wensen. Soms heb ik als ambtenaar wel eens het gevoel dat ik bijna letterlijk heen en weer wordt geduwd en dat mensen in en buiten de vergadering aan je trekken.

Dus, om te voorkomen dat de Hartmanners een zondagmiddagarmpje krijgen van al dat geduw en getrek in al die verschillende overleggen, kregen wij een training ontspannen overtuigen en beïnvloeden – van Iris Posthouwer. Zij nam ons mee in de wereld van hamburgers (vertel je verhaal volgens een duidelijke hamburgerstructuur ), de werking van ons brein (je weet wel, de prefontale cortex en andere kwabjes en stammen waaruit je grijze massa is opgebouwd) en het effect van ademhaling en hartslag op denken en handelen. Hoe krijg je iemand in de mee-stand en hoe red je jezelf uit een vuurpeloton? Dus, vanaf nu zijn alle Hartmanners bewapend en kunnen we al dat duwen, trekken, onderhandelen, praten, mondeling uitvechten, bekokstoven, beïnvloeden, denken, doen, en bekonkelen pareren!

Reageer op dit artikel